اااااااااااااااااااای کودکی کجایی؟
مـے خواهَم بَرگَردَم بِـﮧ روزهاے کودَکے …
آטּ روزها کـِﮧ :
پِدَر تنها قَهرِماטּ بود…
عِشــق ، تَنها در آغوشِ مادَر خُلاصِـﮧ مے ـشُد…
بالاتَرین نُــقطِـﮧے زَمےـטּ، شـانِـﮧ هاے پِـدَر بُــود…
بَدتـَرین دُشمَنَم ، بَرادَرَ ـم بُودَند…
تَنــها دَردَم ، زانُو های زَخمـے اَم بود…
تَنـها چیزی کِه میشِکَست ، اَسباب بـازیهایَم بـود
وَ مَعناے خُداحافِـظ ، تا فَردا بود…
آن روزها لااَقل عَروسَکی داشتَم تا با او دَردُدِل کُنَم
فِکر میکَردَم به حَرفَم گوش میکُنَد :)
این روزها میدانَم که او نِمیفَهمَد وَ هیچ کَسِ دیگَر را هَم نَدارَم
خُدایا خَستِـﮧ اَم!
دِلَم بَچِگے میخواهَد.....
[ سهشنبه 02 تیر 1394 ] [ 14:58 ] [ impression ] [
ارسال نظر(0)
]